**************
راه دل
ياد يارم از دلم گرد و غباري پاك كرد
شد دلم آيينه با مستي از او هم ياد كرد
***
اين دل از شوق وصالش ، راه خود را گم كند
در عجب ، در عجب باشم كه دل ، اينگونه را خود پيدا كند
**************
شور دل
در پس اين هم همه ، شوري نهان خفتيده است
اين همه شور را خدايا ! او هم ديده است ؟
***
در خفا و در نهانم گويم : خدايا ! ياربم !
عشق را از من بگير ، يا كه او عاشق شود ، خدايا ! ياربم!
**************